مهمترین اقدامات امنیتی سرور لینوکسی در یک چکلیست: از تغییر پورت SSH تا فایروال و بکاپ خودکار.
امنیت سرور یک اقدام یکباره نیست، اما بخش بزرگی از آن با چند قدم اولیه و ساده تامین میشود. این چکلیست مهمترین اقدامات امنیتی را که هر سرور لینوکسی — چه شخصی، چه تولیدی — باید داشته باشد جمع کرده است.
چکلیست امنیت سرور لینوکس
- تغییر پورت پیشفرض SSH: کاهش تعداد تلاشهای خودکار اسکن پورت. آموزش
- غیرفعال کردن ورود مستقیم روت از طریق SSH: همیشه از یک کاربر عادی با دسترسی sudo وارد شوید.
- استفاده از کلید SSH بهجای رمز عبور: امنیت بهمراتب بالاتر از رمز عبور ساده.
- نصب Fail2ban: مسدودسازی خودکار آیپیهای مهاجم. آموزش
- فعالسازی فایروال (UFW یا iptables): فقط پورتهای ضروری را باز نگه دارید. آموزش UFW
- آپدیت منظم سیستم و نرمافزارها: بیشتر حملات موفق، از آسیبپذیریهای شناختهشده و پچنشده سوءاستفاده میکنند.
- غیرفعالسازی سرویسهای غیرضروری: هر سرویس اضافهای که اجرا میشود، یک سطح حمله بیشتر است.
- بکاپگیری منظم و خودکار: در بدترین سناریو (هک موفق)، بکاپ سالم تنها راه بازگشت سریع است.
- مانیتورینگ لاگها: بررسی دورهای
/var/log/auth.logبرای تشخیص تلاشهای مشکوک. - محدود کردن دسترسی دیتابیس: هرگز پورت دیتابیس را بدون محدودیت آیپی به کل اینترنت باز نگذارید.
- استفاده از HTTPS برای همه سرویسهای وب: رمزنگاری ترافیک بین کاربر و سرور.
- بررسی دورهای بهروز بودن گواهی SSL: گواهی منقضیشده هم امنیت و هم اعتماد کاربر را از بین میبرد.
اقدامات پیشرفتهتر (برای سرورهای حساستر)
- نصب ابزار اسکن بدافزار مثل CXS برای اسکن فایلهای آپلودشده.
- راهاندازی سیستم تشخیص نفوذ (IDS) مثل Fail2ban پیشرفته یا CrowdSec.
- محدودسازی دسترسی SSH فقط به آیپیهای شناختهشده (Whitelist).
- رمزنگاری دیسک برای دادههای حساس در حالت سکون (Data at Rest).
جمعبندی
هیچ سروری صددرصد غیرقابلنفوذ نیست، اما اجرای همین چکلیست ساده، بیش از ۹۰٪ حملات خودکار و فرصتطلبانهای که هر روز روی اینترنت در جریان است را متوقف میکند. اگر تازه سروری خریدهاید، همین امروز از قدم اول شروع کنید.
