کاربرد رکوردهای A، AAAA، CNAME، MX و TXT در DNS دامنه را با مثال ساده یاد بگیرید و بفهمید TTL چه نقشی دارد.

رکوردهای DNS؛ A، CNAME و MX چه کاربردی دارند؟

اگر تا حالا سعی کرده‌اید DNS دامنه‌ای را تنظیم کنید، احتمالاً با اصطلاحاتی مثل A، CNAME و MX روبرو شده‌اید. این رکوردها دستورالعمل‌هایی هستند که به سرورهای DNS می‌گویند دامنه شما دقیقاً باید به کجا اشاره کند.

A Record

رایج‌ترین نوع رکورد؛ یک دامنه یا ساب‌دامنه را مستقیم به یک آدرس IPv4 وصل می‌کند.

example.com.    A    203.0.113.10

وقتی کسی example.com را در مرورگر تایپ می‌کند، به همین آی‌پی هدایت می‌شود.

AAAA Record

دقیقاً مثل A Record، اما برای آدرس‌های IPv6.

CNAME Record

به‌جای اشاره مستقیم به یک IP، یک نام دامنه را به نام دامنه دیگری هدایت می‌کند. برای ساب‌دامنه‌هایی که باید به همان مقصد اصلی دامنه اشاره کنند، بسیار کاربردی است:

www.example.com.    CNAME    example.com.

MX Record

مشخص می‌کند ایمیل‌های ارسالی به دامنه شما، به کدام سرور ایمیل تحویل داده شود. هر MX Record یک مقدار اولویت (Priority) هم دارد؛ عدد کمتر یعنی اولویت بالاتر:

example.com.    MX  10  mail.example.com.

TXT Record

برای ذخیره متن دلخواه استفاده می‌شود؛ رایج‌ترین کاربرد آن تایید مالکیت دامنه (مثلاً برای Google Search Console) و تنظیمات امنیتی ایمیل مثل SPF و DKIM است که از جعل ایمیل به نام دامنه شما جلوگیری می‌کنند.

NS Record

مشخص می‌کند کدام نیم‌سرورها مسئول مدیریت رکوردهای DNS این دامنه هستند.

TTL چیست؟

هر رکورد یک مقدار TTL (Time To Live) دارد که مشخص می‌کند سرورهای DNS دیگر چه مدت این رکورد را کش (ذخیره موقت) کنند. قبل از هر تغییر مهم DNS، کاهش موقت TTL باعث می‌شود تغییرات سریع‌تر در سراسر اینترنت منتشر شوند.

برای تنظیم عملی این رکوردها روی دامنه‌های ایرانی، آموزش تغییر DNS دامنه‌های ir را ببینید.